۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶ - اگرچه بیماری عروق کرونر (CHD) بهتنهایی یکی از علل اصلی مرگومیر و یک بار سنگین بر سیستم سلامت محسوب میشود، اما همبودی این بیماری با دیابت نوع ۲ (T2D)، خطر حمله قلبی را در بیماران بهشدت افزایش میدهد. در نتیجه، بیماران مبتلا به ترکیب بیماری عروق کرونر و دیابت نوع ۲، دفعات بیشتری را به دلیل حوادث قلبی و عوارض مرتبط در بیمارستان بستری میشوند و احتمال مرگ زودهنگام در آنها نیز بالاتر است.
سانگیتا شاکیا، پژوهشگر دکترا در اقتصاد سلامت دکین در استرالیا، توضیح داد: «پیشبینی میشود تعداد استرالیاییهایی که با بیماری عروق کرونر زندگی میکنند تا سال ۲۰۴۵ دو برابر شود که این امر بار اقتصادی فزایندهای بر سیستم سلامت استرالیا تحمیل میکند. بنابراین، ما میخواستیم درک کنیم که افراد مبتلا به این دو بیماری چگونه با مسیرهای مراقبتهای اولیه و ثانویه درگیر میشوند و چه فرصتهایی برای بهبود نتایج درمانی و کاهش بستری شدنهای غیرضروری در بیمارستان وجود دارد.»
دکتر شاکیا و همکارانش، از جمله محققان موسسه تحول سلامت دکین، در مقالهای که در نشریه اروپایی پرستاری قلبی-عروقی منتشر شده است، مسیرهای مراقبتی بیش از ۲۰۰۰ بیمار مبتلا به ترکیب بیماری عروق کرونر و دیابت نوع ۲ را در استرالیای غربی بررسی کردند.
دکتر شاکیا میگوید: «استفاده از مجموعهدادههای طولیِ پیوستهشده در بازه ۱۰ ساله، تصویر کاملتری از مسیر مراقبتهای درمانی این گروه از بیماران به ما داد. ما سوابق مربوط به ویزیتهای پزشک عمومی (GP)، آزمایشهای پاتولوژی و تراکنشهای داروخانهای را به پروندههای بستری در بخش اورژانس، اقامت در بیمارستان و سوابق مرگومیر مرتبط کردیم. این کار به ما اجازه داد تا بفهمیم پس از حمله قلبی چه اتفاقی برای بیماران میافتد، از جمله پیگیریهای آنها توسط پزشک عمومی و نتایج سلامت در طولانیمدت.»
نکته حائز اهمیت این است که محققان دریافتند بیمارانی که در سال نخست پس از حمله قلبی، ویزیتهای بیشتری توسط پزشک عمومی داشتهاند، تمایل به داشتن نتایج سلامت بهتری داشتند؛ از جمله بهبود میزان بقا و کاهش احتمال بستری مجدد در بیمارستان.
او افزود: «وقتی بهجای بررسی دادههای جزیرهای و جداگانه، کل سیستم مراقبتهای درمانی را بررسی کردیم، دریافتیم که ویزیتهای پزشک عمومی با نتایج سلامت بهتر مرتبط است. این یافتهها بر اهمیت تداوم مراقبت و حمایت مستمر پس از ترخیص بیمار از بیمارستان تأکید میکند.»
در نهایت، این تحقیق نشان داد که بهبودی یا ترخیص از بیمارستان، پایان مسیر مراقبتهای درمانی برای افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر و دیابت نوع ۲ نیست.
دکتر شاکیا افزود: «ما باید تأکید بیشتری بر مدیریت طولانیمدت بیمار، بهویژه در سال اول پس از حمله قلبی، داشته باشیم و حمایت بیشتری از بیمارانی که در مناطق دورافتاده زندگی میکنند یا با بیماریهای زمینهای دیگر مانند نارسایی قلبی و بیماری مزمن کلیوی دستوپنجه نرم میکنند، فراهم کنیم.»
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2026-09-heart-event.html